Echoes

Op 10 juni om precies 12 uur middernacht was het zover. We vertrokken met de auto naar Schiphol om in het holst van de nacht met het vliegtuig naar het eiland Mykonos te vertrekken voor een vakantie van twee weken op 4 Griekse eilanden in de Cycladen.

Voor ons was dit een kennismaking met Griekenland, we waren erg nieuwsgierig. In de loop van de ochtend kwamen we vermoeid aan bij ons eerste hotel: Acrogiali wat prachtig was gesitueerd aan het strand.

Hotel Acrogiali

11 juni 2008.

Na een dag uitrusten gingen we de volgende dag met de bus naar de stad Mykonos. Daar loop je al snel tegen de beroemde “windmills” op.

Deze molens zijn wereldberoemd, gesitueerd op Kato Myli. Het is een van de meest gefotografeerde bezienswaardigheden. Sommige windmolens zijn gerestaureerd en fungeren als vakantiewoning.

Als je hier doorloopt kom je uit in de wijk Little Venice, waar de 18e-eeuwse vissershuisjes omgetoverd tot dure bars met fraai uitzicht op de zonsondergang.

De windmolens

Verdwalen in Mykonos-stad is een bijna vaste gewoonte voor wie de stad voor het eerst bezoekt. Het is een labyrint van smalle straatjes waarin onmiskenbaar de witgekalkte huisjes met blauwgeverfde deuren en luiken prachtig afsteken tegen de felblauwe lucht.

De steegjes van Mykonos

Het rood van de bloemen is een mooi contrast. In de smalle straten valt de wind helemaal weg en het is er bloedheet.

Petros, de pelikaan. Die kom je overal tegen en heeft een hoog aai- en fotografeergehalte.

Na een middag vol mooie indrukken en warm weer gingen we in het centrum weer met de bus. Het openbaar vervoer is goed en goedkoop. Wel is het even wennen dat je in de bus gaat zitten waar de conducteur je een kaartje komt verkopen. Het is wel spotgoedkoop.

‘s Avonds bij het hotel opnieuw gegeten in restaurant Atlantida. De kwaliteit is goed dus ik liet me de Magiatiko vis goed smaken. Wat ik zo waardeer in de Grieken is dat ze na het diner nog een karaf wijn van het huis neerzetten. Dat is een teken van gastvrijheid. Desondanks toch voor twaalven naar bed, want voor morgen stond een excursie naar het onbewoonde eiland Dilos op het programma.

12 juni 2008.

Vanmorgen dus de excursie naar Dilos. Vooraf was het nog even spannend want bij aankomst bij de bushalte bleek dat de eerstkomende bus een krappe planning zou geven om de boot te halen. En die was al betaald….., maar gelukkig zijn de taxi’s op Mykonos snel en bespottelijk goedkoop!

Een heerlijke tocht over zee bracht ons bij het eiland. De aankomst was chaotisch, vooral bij het verdelen van de gidsen. Dat heeft als voordeel dat je in zo’n georganiseerde vakantie soms ook even moet opletten. Maar dat kwam uiteindelijk goed. We mochten met een Griekse dame mee die in het Engels veel informatie gaf. Probleem was wel dat ze er een hoog tempo op nahield. Ik neem graag foto’s dus dat was soms even lastig.

De ruines van Dilos

Dilos is een groot heiligdom van ruines, waar archeologen de resten van duizend jaar verering van Apollo door oude Grieken en Romeinen hebben opgegraven. Je vindt hier de resten van het huis van Dionysos, god van de drank, het huis van Cleopatra en nog veel meer. Het is belangrijk je op dit eiland goed tegen de zon te beschermen, want schaduw is hier niet te vinden.

Rond 3 uur waren we weer terug. De verdere middag genoten van de zon.

‘s Avonds had de reisorganisatie een etentje georganiseerd (tegen betaling natuurlijk) bij het mooi gesitueerde Capelayo aan de Elia Beach. We gingen daar met ik dacht 4 nederlandse stellen heen. Het was erg rustig toen we arriveerden. Het eten was niet zo’n succes, ondanks het feit dat het vervoer voor de rekening van de eigenaar was.

Bij terugkomst de avonturen van Walter en Ingrid aangehoord, die die dag op Jeepsafari waren geweest. Op deze vakantie was het leuk en opvallend dat je al snel met andere Hollanders in contact komt. Waarschijnlijk door de bijeenkomsten die steeds door de reisorganisatie werden georganiseerd en je met elkaar de mogelijkheden van het eiland te horen krijgt. Wij hebben dat als prettig en ongedwongen ervaren.

13 juni.

Vandaag bijtijds opgestaan want het was de eerste wisseldag. Al om 9 uur werden we met de bus naar de haven gebracht waar we kennismaakten met het fenomeen “veehallen”. Dit was een betonnen lange hal waar alle wachtende reizigers werden samengepropt in afwachting van de ferrie. Toen die er was, was het hurry up de boot op. Door de snelheid begaf het handvat van mijn koffer het. Geen ramp maar wel onhandig. De tocht naar Paros verliep snel en was weinig aan. Je had het gevoel in een snelbus over het water te worden vervoerd.

Eenmaal op Paros aangekomen stond daar een nieuwe hostess klaar die ons met bus afleverde bij Margarita’s House, een knus en in aparte stijl ontworpen hotel met veel niveau-verschillen, trapjes en prachtig bloeiende cactussen.

Margarita’s House

De manier van ontvangen was zeer relaxt, op zijn Grieks zullen we maar zeggen. Op het terras voor iedereen een drankje, uitleg over het eiland en daarna werd je naar je kamer gebracht. Deze keer wel zeezicht, en hoe!

Nadat de koffers waren uitgepakt en we een lunch hadden genomen zijn we naar het nabij liggende dorpje Naoussa gewandeld wat is gesitueerd rond een knusse haven met veel taveernes.

De haven van Naoussa

Aan het eind van de middag kennisgemaakt met het heerlijk koele zwembad van ons hotel. Na een heerlijke relax ‘s avonds bij het hotel gegeten en met alle Nederlanders gekeken naar Nederland – Frankrijk. De vriendelijke hoteleigenaar was natuurlijk voor Nederland (slim van hem!).

14 juni.

Vandaag zijn we met de bus naar Parikia geweest. We hebben de Panagia Ekatondapiliani (Onze Lieve Vrouwe Van De Honderd Deuren) bezichtigd. Dit is de oudste nog bestaande en best bewaarde Byzantijnse basiliek in Griekenland.

Panagia Ekatondapiliani

In een spontane bui een groot deel van de dag samen opgetrokken met Walter en Ingrid. Het bleek dat zij exact dezelfde hotels hadden gekozen bij deze “eilandhop”. Uitgebreid geluncht en het stadje rondgelopen. Pech was dat heel veel winkels tussen 3 en 7 uur gesloten waren. Dat vonden vooral de dames minder leuk!

‘s Avonds organiseerde de eigenaar van het hotel, Fransesco een BBQ. De meeste Nederlanders deden hier aan mee. Ik kreeg een schitterende vis met Griekse salade, dus dat was smullen!

Heerlijk van de bbq

De rest van de avond op het terras voetbal gekeken. Er zijn hier veel Nederlanders die elkaar opzoeken wat gezellig is. Walter en Ingrid, Thijs en Elly, Jan en Marian, het stel uit de Achterhoek waar de namen me van zijn ontschoten. Met zijn allen werd het onder het genot van meerdere ” teiltjes wijn” laat!

15 juni.

Omdat we op maandag met een huurauto zouden gaan rondtouren besloten we deze zondag als “zon”dag te gebruiken. Met  de taxiboot naar de overkant van de baai gevaren waar een prachtig strand was, genaamd de Kolibithres. De lunch in de taveerne werd opgefleurd door Griekse livemuziek.

Aan het einde van de middag met dezelfde taxiboot terug en genoten van de lage zonnestand.

De lage zon in combinatie met het heldere water

‘s Avonds zijn we in Naoussa wezen eten. Ik heb daar de lekkerste Gyros van de hele vakantie gegeten. Daarna zijn we nog lang rondgelopen in de kleine straatjes van Naoussa. Dit deed me denken aan Mykonos. Ook hier kun je verdwalen. Bij terugkomst bij het hotel werd het opnieuw “tot in de kleine uurtjes”.

16 juni.

Voor vandaag stond een rondtour over het eiland gepland. We hadden de beschikking over een Kia Picanto (met airco, geen overbodige luxe). Deze werd tijdens het ontbijt keurig bij het hotel afgeleverd.

Richting het meest noordelijke Santa Maria kwamen we onderweg een kaktus tegen die in het oog sprong

Als je naar de verhoudingen kijkt valt pas op hoe groot hij is inclusief de pot!

Santa Maria stelde niet veel voor dus op weg naar het centraal gelegen Lefkes. Dit dorp ligt weggedrukt op een heuvel. Lefkes was in de Osmaanse tijd de belangrijkste plaats op Paros. Na de auto te hebben geparkeerd bij de ingang (Lefkes is een groot deel autovrij) van het plaatsje vol verwachting het dorp binnengelopen. In een woord prachtig!

Als je door de met keien en marmer geplaveide straten loopt verdwaal je bijna net zo snel als in Mykonos. En heet dat het was zonder wind!

Ook hier een Byzantijnse kapel waar er velen van zijn op de eilanden.

Als je door het dorp heen bent gelopen kun je de Agia Triada ( heilige drie-eenheid) niet missen. Deze kathedraal stamt uit de 17e eeuw en is in neo – renaissancistische stijl opgebouwd.

Agia Triada

Na een uitgebreid bezoek aan Lefkes, wat voor ons toch misschien wel het hoogtepunt van het eiland was, zijn we een heel eind de berg opgereden en genoten van het prachtige uitzicht. Aan de overkant van de baai is Naxos te zien. We zijn vervolgens de kustlijn ( Piso Livadi, Pounda Beach, hier worden de WK kitesurfen gehouden) gevolgd en kwamen tot de conclusie dat we de andere kant van het eiland toch mooier, pittoresker vonden. We zijn doorgereden naar de boot die naar Anti-Paros ging en daar vervolgens geruime tijd rondgekeken. Hierna zijn we rustig teruggereden naar ons hotel. ‘s Avonds opnieuw in Naoussa gegeten. Morgen de wisseldag naar Naxos.

17 juni

Vandaag de koffers weer gepakt en afscheid genomen van de bijzonder aardige hotelfamilie en de Nederlanders die langer bleven. Alsof we op schoolreis gingen! Vandaag gingen we naar het derde eiland Naxos. De bootreis heerlijk in de zon. Op het eiland aangekomen werden we naar het luxe hotel Naxos Beach II gebracht. Een prachtig complex wat aandeed als een resort. Hoog in de bergen met uitzicht op Naxos.

Het prachtige zwembad met mozaiek op de bodem

Het zwembad heeft een mozaiek op de bodem wat de “Portara” voorstelt. Deze boog staat in Naxos en was in de Middeleeuwen de toegang tot de tempel van Apollo.

De appartementen deden Middeleeuws aan. Van alle gemakken voorzien. Het enige ongemak was wat mij betreft de toegang die met een Middeleeuwse sleutel moest geopend. En dat ging soms gepaard met enige krachttermen.

Het uitzicht op Naxos, over de baai

De rest van de dag in en rond het zwembad. Na het eten met het het clubje overgebleven Nederlanders in Naxos city voetbal gekeken zoals het hoort: in de kroeg. Het zat daar vol met Nederlanders , dus bij elk doelpunt voor ons wisten de locale Grieken niet wat ze meemaakten. Pas tegen half twee weer teruggebracht met een taxi. Rond dat tijdstip lijkt dat meer op een racewedstrijd.

18 juni

Nadat we van een heerlijk ontbijt hadden genoten zijn we naar Prokopios gewandeld. Het hotel ligt in the middel of nowhere. In Prokopios was een busverbinding met Naxos. We wilden bekijken of dat een alternatief voor de taxi was. Verder moest er geld gepind en enkele boodschappen gedaan.

Prokopios stelde niet veel voor. Achteraf hoorden we dat op een andere plek een mooi strand was gesitueerd. Dit hebben we gemist.

Terug bij het hotel geluierd, gelezen en gezond. Een siesta dus! Eind van de middag toch maar weer een taxi besteld naar Naxos. We hebben daar wat gewinkeld en uiteindelijk gegeten op het plein met het fontein. Het restaurant was een tip van de taxichauffeur. Superlekker! het eind van de dag op het terras bij het hotel. Morgen gaan we een eilandtrip, verzorgd door de hostess, doen.

19 juni

Nadat het gisteren natuurlijk weer te laat was geworden, mede dankzij de “Hollandclan”, werden we vanmorgen al weer om 9 uur verwacht bij een bus die ons ophaalde voor een eilandtour. Eigenlijk zijn we niet zo gek op die groepsreisjes. Maar het voordeel is wel dat je in een dag alle highlights van het eiland krijgt te zien. Daarom hadden we er toch voor gekozen. Bij de bus maakte we kennis met onze Duitse hostess Kirstie, die op humoreske wijze (Klaus!) de toon zette voor de rest van de dag. Los daarvan had ze veel kennis van het eiland. Ze woonde er namelijk zelf.

Allereerst gingen we naar de oude binnenstad, waar uitgebreid werd verteld over de historie van het vijfhoekige “Kastro”. Deze wijk werd in de 13e eeuw door de Venetiaanse hertog Marco Sanudo gevestigd. Versterkte herenhuizen rond het Kastro vormen een omringende muur. Veel schatten uit die periode zijn hier nog te bezichtigen, onder andere de kathedraal Panagia Ipapanti, of het Domus della Rocca-Barozzi, een gerestaureerd Venetiaans herenhuis.

Een deel van het Kastro

Na dit interessante deel gingen we in de bus de bergen in richting Chalki. Achtereenvolgens bezochten we een kerk uit de 10e eeuw, de Panagia Protothronis (Onze Lieve Vrouwe van de Eerste Troon), waarna we verderop naar een ambachtelijke pottenbakkerij gingen.

Je kon er veel kopen

Elders in het dorp brachten we een bezoek aan de Kitron-distileerderij

Let op het jaartal, in dat jaar werd deze likeur voor het eerst gemaakt.

Kitron is een likeur wat specifiek van het eiland Naxos komt. Het wordt gemaakt van de vrucht en het blad van een speciaal soort citroen (Citron), gecombineerd met alcohol en suiker. Kitron wordt gemaakt in drie varianten, op het oog herkenbaar aan de kleur. De groene variant is erg zoet en bevat ongeveer 15% alcohol. De gele Kitron bevat weinig suiker en ongeveer 40% alcohol. De transparante versie van de likeur is tot slot de versie die daar tussenin ligt en is het meest toegankelijk is voor onervaren drinkers.

Hier werd natuurlijk geproefd en ingekocht. Naast deze likeurstokerij was een bezoek aan een traditionele olijvenpers wat ook interessant was.

Olijfolie op traditionele wijze gemaakt.

Nadat we hadden genoten van een voortreffelijke lunch, gingen we terug naar de bus, uitgezwaaid door deze karakteristieke Griek

Vervolgens werd de tocht bergopwaarts vervolgd. We gingen de Zas op, met ruim 1000 meter de hoogste berg van Naxos. Hier kregen we prachtig uitzicht op de marmerafgravingen.

Je kunt hier goed zien dat ze enorme platen marmer winnen

Daarna reden we terug naar het hotel. Moe en voldaan na een informatieve en gezellige dag. De avond nog wat gezwommen in het mooie zwembad en verder weinig bijzonders gedaan. Morgen gaan we naar Santorini.

20 juni

Vanmorgen nemen we afscheid van ons “resort”. Tussen de middag worden we opgehaald en checken we in  (met onze hostess) voor de laatste (en langste) boottocht richting Santorini. Op de boot komen we enkele “Parosbekenden” tegen. Het weerzien is vol verhalen. Daar is bovendeks in het zonnetje ruim de tijd voor omdat deze tocht 2,5 uur duurt. In de loop van de middag arriveren we bij hotel Sigalas. Waar ik bang voor was kwam helaas uit. Het hotel lag in een aanvliegroute naar het vliegveld en dat betekende regelmatig erg veel herrie. De kamer viel tegen en we maakten kennis met een uitermate onvriendelijke eigenaar. Op ons verzoek voor een andere kamer werd bot en afwijzend gereageerd. Later kwam zijn dochter ons een voorstel in een andere lokatie doen, maar voor ons was de kous af.

Zo zien de lavastranden op Santorini eruit