Echoes

In de Stille Oceaan drijft een hoeveelheid plastic afval die de omvang heeft van twee keer de Verenigde Staten. Van plastic is bekend dat het ontzettend lang duurt voor dat het is afgebroken.
Ik weet al lang dat plastic een groot afvalprobleem is, maar heb me er lange tijd niet echt in verdiept.

Onlangs mocht ik kennismaken met het muziekalbum “Plastic Soup” van de Haagse band PBII. Deze band is een voortvloeisel van de al lang bestaande Nederlandse symphoprogband Plackband.
PBII klinkt professioneler qua naam. Als band klinken ze verfrissender en moderner.
Ik vind het een goede zaak dat ze met dit album aandacht vragen voor de problematiek van het afval. Het gaat bij het milieu meestal over CO2. Het afval is een steeds groter wordend probleem waarbij plastic de boventoon voert.
Charles Moore is de ontdekker van de plastic soep, die hij ontdekte na een zeiltocht. Hij stuitte op de Great Pacific Garbage Patch – de vuilnisbelt van de Stille Oceaan – ofwel de Plastic Soep.

Moore had meegedaan aan de Transpacific Yachtrace van Point Fermin bij LA naar Diamond Head in Honolulu. Hij besloot terug te varen via de Noord- Pacifische Gyre. Dit is een plek waar verschillende zeestromen bij elkaar komen. Hij zeilde door dit gebied en ontdekte elke dag dat er plastic afval dreef. Na zijn reis besloot hij terug te gaan om te onderzoeken en te meten hoe groot de omvang was van de hoeveelheid plastic.

Na meerdere metingen kwam hij er achter dat in een gebied van ruim 8 miljoen vierkante kilometer van de Stille Oceaan 44 miljoen kilo plastic dreef. Hij concludeerde dat dit werd veroorzaakt door het samenkomen van verschillende zeestromen.
Moore reist nu de wereld rond om ons te overtuigen van het feit dat we aandacht moeten hebben om dit probleem serieus te lijf te gaan.
Vrijdag 26 maart gaf hij een lezing op de Wageningen Universiteit.